مطالب جدید هر روز در اینجا

مقالات و مطالب

“مقالات ، مطالب و خبرهای مربوط به مشاوره و روانشناسی را در این مکان دنبال کنید“


یسشی.jpg
فروردین ۹, ۱۳۹۹

تمرینات آرام بخشی و تسکین (شرایط کرونا)

در شرایط استرسزای شیوع کروناویروس در کشور

در موقعیتهای اضطراری و شرایط بحران، تنش و اضطراب در افراد زیاد تجربه می شود. این احساسات معمولا شرایط را برای سازگاری و کنارآمدن سخت می کند و بهبودی را به تاخیر می اندازد. صرف وقت در طی روز برای آرام کردن خود از طریق تمرینات آرام بخشی می تواند خوابیدن و تمرکز را آسانتر کند و انرژی برای کنار آمدن با شرایط سخت زندگی را بوجود آورد. این تمرینات می تواند شامل تمرین های تن آرامی عضلانی)ریلکسیشن(، تمرینات تنفسی، تمرینهای ذهن آگاهی مانند مشاهده ( مرور ) بدن، مدیتیشن، پیاده روی، شنا و ورزش های هوازی، تمرینات کششی، یوگا، دعا و ذکر، حضور در طبیعت و مانند آن باشد. در اینجا بعضی از تمرین های اصلی آرامبخشی که می تواند در این شرایط مفید باشد و به افراد در کنار آمدن و مقابله با استرس کمک کند، ارائه می شود:
تنفس عمیق:
برای خودتان :
-1 هوا را به آرامی ( یک هزار و یک، یک هزار و دو، یک هزار و سه) از طریق بینی و با آرامش به داخل ریه ها
بکشید طوری که شکم پر شود.
-2 با آرامی و سکوت به خود بگوئید، ” بدنم دارد پر از آرامش می شود “. به آرامی(یک هزار و یک، یک هزار و دو،
یک هزار و سه) هوا را از طریق دهان و با آرامش از ریه ها خارج کنید.
-3 به آرامی و با سکوت به خود بگویید”تنش و اضطراب دارد از بدنم خارج می شود”.
-4 به آرامی و راحتی این کار را پنج بار تکرار کنید.
-5 هر چند وقت که لازم بود این کار را در طول روز انجام دهید.
برای کودکان :
به کودکان در انجام تمرین تنفسی کمک کنید:
-1 بیایید به روش متفاوتی نفس بکشیم که می تونه به آرام شدن بدنمان کمک کند.
-2 دستان خود را روی شکمتان قرار دهید این طوری( نشان دهید ).
-3 خوب، حالا می خواهیم از راه بینی نفس بکشیم. وقتی داریم هوا را وارد بدن می کنیم، شکم ما پر از هوا می
شود و شکممان اینجوری( نشان دهید ) بالا می آید.
-4 بعد، از راه بینی هوا را بیرون می دهیم. وقتی این کار را می کنیم شکممان این طوری(نشان دهید) خالی می
شود و به پشت میچسبد.
-5 وقتی من تا سه می شمارم شروع به نفس کشیدن به شکل خیلی آرام میکنیم.
-6 خوب حالا بیایید با هم این کار را امتحان کنیم. خیلی خوب بود آفرین…!

از این تمرین یک بازی بسازید :
با یک چوب و کف صابون، حباب درست کنید و با کودکان تمرین و بازی کنید.
حباب ها را با آدامس درست کنید.
گلوله های توپی کاغذی یا پارچه ای درست کنید تا کودکان آن را روی صفحه صاف یا روی میز به سمت
دروازه تیم مقابل فوت کنند.
داستانی بگوئید که در آن نقش شخصیتی را نمایش می دهید که کودکی به شما کمک می کند نفس عمیق
بکشید.
تمرین تنفس کنترل شده (شکمی)
بهتر است این تمرین را در حالت درازکش انجام دهید، اما بعد از آنکه تفاوت بین تنفس سطحی و عمیق را احساس
کردید، میتوانید آن را در حالت نشسته یا ایستاده نیز انجام دهید.
یک دست را روی قفسه سینه خود قرار دهید و دست دیگر را روی شکم بگذارید.
درحالی که از بینی نفس می کشید، شکم خود را بالا بیاورید (شش ها را به سمت شکم پر کنید تا شکم بالا بیاید)، به این ترتیب تمام ظرفیت شش ها را به کار می گیرید. سعی کنید حرکت بخش فوقانی قفسه سینه را به حداقل برسانید و به آرامی نفس بکشید.
به آرامی و به طور یکنواخت، نفس را از بینی بیرون دهید. احساس کنید که شکم به سمت پایین می آید و شش ها از هوا خالی می شود.
اعمال فوق را با ریتمی منظم تکرار کنید. هدف این است که در هر دقیقه 8 تا 12 بار نفس بکشید: هر دم و بازدم، یک بار تنفس کامل محسوب میشود.
آموزش تمرین آرامش عضلانی پیش رونده
این تمرین طولانی و کامل است و فرد با مسلط شدن بر این روال، می تواند رفته رفته، تمرین ها را کوتاه کند تا این که
مهارت تن آرامی را به سرعت و مطابق با میل خود به دست آورد. هرگاه فرد بتواند در پایان یک تمرین، به آرامش کامل
دست بیابد، زمان آن رسیده است که که روش های کوتاه تر را به کار گیرد. فرایند تن آرامی با تمرین، آسان تر، سریع تر و
راحت تر می شود.
دستورالعمل:
هنگامی که مضطرب و تحت استرس هستیم، عضلات بدن ما منقبض می شوند و زمانی که این انقباض های عضلانی بیشتر می شوند، در ما احساساتی ناخوشایند مثل سردرد، سفتی گردن، درد شانه ها، سفتی قفسه سینه، اشکال در تنفس، لرزش، احساس سوزش در دست ها و صورت، درد کمر و… به وجود می آیند. این احساسات می توانند اضطراب و به تبع آن تنش عضلانی ما را افزایش دهند.
تن آرامی، موثرترین راه کنترل تنش بدنی است. برای دست یابی به تن آرامی، لازم است مهارتی را کسب کنید که در مواقع لازم، شما را برای کاهش تنش جسمی آماده می کند.

رهنمودهای اساسی
پیش از انجام تمرین، زمانی را برای انجام آن تعیین کنید و سعی کنید این زمان را هر روز رعایت کنید(نظم).
در روز، دو یا سه بار تمرین کنید(استمرار).
جای آرامی را برای تمرین انتخاب کنید.

تمرین را با دراز کشیدن در یک وضعیت آسوده و با لباس های راحت و با چشمان بسته انجام دهید.
تمرین:
نخست عضلات خود را به آرامی سفت کنید و به طور جدی توجه خود را بر احساس تنش و فشار متمرکز کنید. در 10 ثانیه، به تنش عضلات خاتمه دهید. حالت عضلات – حدود 5 ثانیه در این حالت باقی بمانید و سپس به مدت 15 خود را در هنگام شل کردن آن ها به خاطر بسپارید و توجه خود را بر حس کردن قسمت های مختلف بدن خود متمرکز سازید. تمرین تن آرامی مستلزم انجام این کار در مورد تمامی اعضای بدن است. به ترتیب از عضلات دست، بازو، گردن، صورت، پیشانی، شانه ها، قفسه سینه، شکم، ران، مچ و پنجه پا، عضلات را چند ثانیه سفت و بعد شل کنید.
برای هر عضله، این تمرین را دوبار تکرار کنید و سعی کنید روزانه 2 تا 3 بار این تمرین را به کار برید. اگر در پایان این روال، همچنان احساس تنش می کنید، تمرین را مجددا تکرار کنید. اما اگر این تنش تنها در قسمت هایی از بدن باقی مانده است، تمرین را فقط در همان قسمت ها تکرار کنید. وقتی تمرین را تمام کردید، چند لحظه ای به آرام کردن ذهن خود بپردازید و به موضوعات آرامش بخش فکر کنید(هر صحنه یا تصویر ذهنی را که بهترین تاثیر را بر شما دارد به ذهن بیاورید). به آرامی با بینی نفس بکشید و شش ها را کاملا پر کنید. به مدت یک یا دو دقیقه به این کار ادامه دهید و سپس چشم ها را باز کنید.
در روش کوتاه تر، مرحله سفت کردن عضلات را کوتاه تر کنید و از طریق شل کردن منظم گروه های عضلانی مختلف، تمرین های معمول را به ترتیب انجام دهید.

تکنیک های ذهنآگاهی
نامیده می « آموزش ذهن آگاهی » بارزترین و رایج ترین شیوه فعلی مقابله با استرس و هیجان های منفی، به طور کلی
شود. پژوهشگران به صورت تجربی نشان داده اند که آموزش ذهن آگاهی، در یاری دادن به افراد برای مقابله با هیجان
های دشوار، کارآمد است.
نوعی آگاهی که از بذل توجه به آشکار شدن لحظه به لحظه تجربه پدید میآید، این بذل « ذهن آگاهی عبارت است از ذهن آگاهی، بیانگر نوعی مشاهده متمرکز، انعطاف .» توجه، دارای ماهیتی عمدی، در لحظه، و به دور از قضاوت است پذیر، و لحظه به لحظه آشکار شدن جریان فکر، احساسات، و حس های جسمانی است که خود را در حیطه هوشیاری ما عرضه می کند. هنگامی که ما ذهنآگاه را تمرین می کنیم، بدون هیچ قضاوت، توصیف، یا ارزیابی، صرفا جریان هوشیاری خود را مشاهده می کنیم . تماسی عمیق با وجود خود را در لحظه کنونی برقرار کنیم.
ذهن آگاهی به عنوان قابلیت محور آگاهی، نقشی بنیادین را در ایجاد و حفظ جهت گیری سازگارانه و انعطاف پذیر نسبت به تجربیات هیجانی بر عهده دارد. ذهناگاهی سبب پذیرش، ایجاد حس هیجانی به دور از قضاوت و با احساس

گناه کمتر، و پی بردن به این موضوع می شود که نیازی نیست هیجان ها کنترل و یا سرکوب شوند، بلکه می توان آنها را تحمل و تجربه کرد.
هدف آموزش ذهنآگاهی، عبارت است از تشویق افراد به تجربه کردن هیجان ها با سعه صدر، در همان لحظه، و بدون واکنش پذیری شدید رفتاری.
آموزش ذهنآگاهی را می توان به صورت نوعی روش ساده برای آموزش دادن ذهن در یک حالت توجه سازگارانه، قابل پذیرش، انعطاف پذیر معرفی کرد. این آموزش می تواند اثر اضطراب را در افراد کاهش دهد و آنان را یاری دهد تا استرس خود را بهتر مدیریت کنند و حالت های هیجانی دشوار را تحمل کنند. چند نوع تمرین ذهنآگاهی در ادامه ارائه می شود:
-1 تکنیک پویش(اسکن)بدن
هدف از این تکنیک ایجاد آگاهی به دور از قضاوت و ذهنآگاه در سرتاسر بدن و با سرعتی تدریجی و ارادی است. فرد توجه خود را به نوبت به هریک از بخش های بدن معطوف میکند، و توجه صرف خود را بر تمامی حس های موجود در آن لحظه متمرکز می سازد. هیچ گونه تلاشی برای رسیدن به حالت آرمیدگی و یا ایجاد هیچ گونه تغییر وضعیت صورت نمیگیرد.
پس از آنکه این روش را فرا گرفتید، میتوانید آن را هر روز تمرین کنند.
به طور معمول، یک تمرین پویش(اسکن) بدن 30 تا 45 دقیقه ای در روز، به عنوان نوعی آموزش اولیه برای ذهن- آگاهی مفید است.
این تمرین به طور معمول در حالت درازکش یا نشسته انجام می شود. بهترین حالت ممکن به احتمال بسیار آن است که فضایی راحت را پیدا کرده و دراز بکشید. در شروع تمرین بهتر است چشم ها بسته باشد و بدون حرکت، توجه به آرامی به سوی حس های جسمانی که در لحظه تجربه می شود، متمرکز و معطوف شود.
-2 تکنیک: ذهن آگاهی از تنفس
ذهن آگاهی از تنفس به عنوان کانون توجه، نقشی بنیادین را در اکثر روش های مراقبه در سرتاسر جهان بر عهده دارد. این موضوع به ویژه در مورد آموزش ذهن آگاهی صدق می کند. از این تمرین ذهنآگاهی از تنفس به عنوان ابزاری برای ایجاد دیدگاهی جدید نسبت به افکار و احساسات خود استفاده کنید.
اصل این تمرین بر این نکته نهفته است که اجازه دهیم هر آنچه در لحظه حاضر رخ می دهد، همانطور به حال خود و بدون هرگونه قضاوت مزاحم، تحلیل، یا تلاش برای منحرف ساختن یا تغییر دادن آن تجربه رها شود.
دستورالعمل اجرا:
مکانی را پیدا کنید که راحت و بی صدا بوده و به طور نسبی عاری از احتمال وقفه یا پرت شدن حواس باشد. این مراقبه، به طور معمول در وضعیت نشسته انجام می شود. شما می توانید بر روی یک صندلی با پشتی صاف و بدون روی هم انداختن پاها، ویا حتی بر روی چند بالش بنشینید. هدف اصلی در اینجا آن است که پشت شما در وضعیتی صاف ولی در عین حال آرمیده حفظ شود. این امر به شما اجازه خواهد داد تا بتوانید با نفسی عمیق و کامل، هوا را به انتحای تحتانی ریه های خود فرو ببرید. چشمانتان را ببندید. حال، به آرامی توجه خود را به سمت صداهای اطراف تان در داخل اتاق معطوف کنید، اگر اتاق کم سروصدا یا حتی بی سر وصداست، فقط به عدم وجود صدا توجه کرده و فضای اطراف خود را حس کنید. حالا با عمل دم، توجه خود را به سمت درون بدن و حس های جسمانی خود معطوف کنید که در حالت نشسته در این وضعیت آرمیده تجربه می کنید. با انجام عمل بازدم، با خارج شدن هوا از بدن، صرفا اجازه دهید این آگاهی از وجود شما خارج شود. توجه خود را به وجود حیات در بخش تحتانی شکم معطوف کنید. با ادامه یافتن الگوی دم و بازدم تان، به تمامی حس هایی که وجود دارند توجه کنید.
نیازی نیست که با هیچ روش یا آهنگ خاصی تنفس کنید، به تنفس تان اجازه دهید تا سرعت خود را بیابد، و در اصل با آگاهی آرمیده ولی در عین حال دقیق، هم زمان با ادامه چرخه تنفس، به .« خودش نفس بکشد » اجازه دهید که تغییراتی که در حس های شما رخ می دهند توجه کنید. هنگامی که این عمل را انجام میدهید، همچنان آگاه باشید که نیازی نیست هیچ گونه تغییری را در این تجربه پدید آورید. تمرین ذهن آگاهی از تنفس، شامل چرخه ای است از بازگرداندن آرام توجه ما به سمت تنفس، و تجربه ای است که نباید به هیچ عنوان به چالش کشانده شود. بنابراین هنگامی که افکار، تصاویر ذهنی، هیجان ها، یا خاطراتی حین تمرین ظهور می کنند، ما صرفا به آنها اجازه می دهیم هر جا که هستند، باشند، و در حیطه آگاهی خود، فضایی را برای آنها پدید می آوریم. نیازی نیست که این رویدادهای ذهنی را از خود برانیم و یا آنکه پایبند آنها شویم. هنگامی که متوجه می شویم ذهن ما پرسه می زند، صرفا به حیطه
آگاهی خود اجازه میدهیم که به آرامی به جریان تنفس ما بازگردند. به عنوان یک ناظر کاملا پذیرا و بدور از قضاوت،
این کیفیت و حالت را به رودخانه فعالیت ذهنی خود منتقل می کنیم.
شما می توانید این تمرین را به مدت حدود 20 دقیقه ادامه داده و سپس آن را به پایان برسانید.
-3 تکنیک: ذهن آگاهی از حرکت
در این تمرین، فرد فرا می گیرد که کیفیت ذهنآگاهی(به ویژه ارتباط با حس جسمانی) را لحظه به لحظه و در حالی
که قدم میزند، وارد عمل حرکت در زمان و مکان کند. این تمرین، نوعی تمرین سهل و ممتنع است که افراد ممکن
است آن را به عنوان تمرینی بسیار غنی تجربه کنند. از دیگر مزایای تمرین آن است که به سهولت قابل انطباق بوده و
فرد میتواند در کل روز، هرگاه فرصتی بیابد تا در بافتاری بی خطر، یک پا را در جلوی پای دیگر بگذارد، آن را انجام
دهد.
دستورالعمل اجرایی:
همانطور که فراگرفته ایم، ذهن آگاهی مقوله ای بیش از فقط یک تکنیک است که ما از آن برای پرداختن به مشکلات
مان استفاده کنیم. ذهن اگاهی، نوعی حالت وجودی انسانی است که می توان سبب شود ما غنای لحظه حاضر را به
طور کامل تری تجربه کنیم. بدین ترتیب، هدف آن است که این حالت پذیرش ذهن آگاهی را به تدریج وارد زندگی
روزمره خویش کنیم.
یک نقطه آغاز مناسب، عمل ساده قدم زدن است. مکانی را پیدا کنید که در آن بتوانید بدون نگرانی چندانی از نظر
وجود افراد مزاحم یا مداخلات احتمالی، مدت زمانی را به قدم زدن بپردازید. با خیره شدن به جلو، اجازه دهید چشمان
داشته و کل میدان بینایی تان را در برگیرند. با انجام عمل دم، توجه خود را در قاعده « زاویه وسیع » تان کانونی با
پاهایتان متمرکز کنید. به خودتان اجازه دهید تا محل اتصال بین پاهایتان و زمین را حس کنید. با هر بار عمل دم،
اجازه دهید توجهتان وجود زندگی را در ساقها و پاهایتان مشاهده کرده و نحوه توزیع وزنتان در نقاط اتکای بدن تان
را احساس کنید. در این تمرین نیز همانند تمرینات قبلی، با هر بار عمل بازدم، وابستگی به این توجه را رها سازید.

هنگامی که ساق پای خود را بلند می کنید و به آرامی به سمت جلو حرکت می کنید تا نخستین گام را بردارید، به
حس هایی که در ماهیچه ها و بافت آن وجود دارند، توجه کنید. هنگامی که این گام نخست را به پایان میرسانید، به
حسهای موجود در هنگامی که پایتان را دوباره بر روی سطح زمین میگذارید، دقت کنید. حال به همین صورت به
گام بعدی و حس هایی که در قدم برداشتن احساس میکنید، توجه کنید. برداشتن این گام ها به همین نحو را ادامه
دهید. نگاه شما به آرامی بر پیش روی تان متمرکز خواهد بود و از محیط اطراف خود آگاه بوده ولی همواره از وجود
شما در بدن خودتان نیز آگاه است. همانند تمرینات قبلی، در این تمرین نیز، ذهن بدون تردید بین توجه و عمل قدم
زدن پرسه خواهد زد.
سرعت قدم زدن شما باید کم و بیش آهسته ولی به نحوی منطقی، راحت باشد.
این تمرین می تواند در طول یک دوره 15 تا 20 دقیقه ای انجام گیرد.
پس از انجام این تمرین به مدت چند روز یا چند هفته، باید تصمیم بگیرید که این کیفیت آگاهی را به فعالیت های
دیگری مانند پخت و پز، دوش گرفتن، غذا خوردن، نوشیدن چای و هر فعالیت روزمره دیگر منتقل کنید، و این انتقال
را در آگاهی ذهنآگاه کاربردی مورد استفاده قرار دهید.

دکتر خسرو محمدی- 10 اسفند 98


images.jpg
فروردین ۹, ۱۳۹۹

خودافشایی مشاور در جلسات مشاوره

🔻رابطه ای که در جلسات مشاوره برقرار می شود، نوعی رابطه حرفه ای است که به منظور کمک گرفتن مراجع از مشاور شکل می گیرد. به همین دلیل در جلسات مشاوره برخلاف مکالمات روزمره که مانند بازی پینگ پنگ تجارب زندگی شخصی خود را به نوبت برای همدیگر فاش می کنند، لازم نیست که عمل” مبادله متقابل اطلاعات شخصی” اتفاق بیفتد. یعنی، وقتی مراجع داستان زندگی اش را برای مشاور تعریف می کند، لازم نیست که مشاور نیز در اقدامی متقابل، داستان زندگی اش را برای مراجع تعریف کند. برای حفظ رابطه حرفه ای، مشاور باید اطلاعات زندگی شخصی اش را پوشیده نگه دارد و حدالامکان آنها را از دسترس مراجع دور نگه دارد. با توجه به ماهیت تعاملات برقرار شده بین انسانها، طبیعی است که افکاری درباره مشاور به ذهن مراجع خطور کند. مراجعان معمولا این افکار را در جلسات مشاوره فرافکنی می کنند. یعنی، به طور غیرمستقیم به مشاور می گویند که درباره او چه فکر می کنند. مشاورانی که زندگی شخصی شان برای مراجعان پوشیده است شانس بیشتری دارند که افکار و فرافکنی های مراجعین را درست شناسایی کنند. به همین دلیل، این اصل زیاد مورد تاکید قرار می گیرد که “که مشاوران بهتر است از پذیرش اعضای خانواده خود به عنوان مراجع بپرهیزند.
نویسنده:جواد کاربخش


1-44.jpg
فروردین ۹, ۱۳۹۹

چگونه ارزشمندی خود را بالا ببریم؟

انسان هایی که میگن:
من معتاد بودم ، از زندان ازاد شدم،
دیگه هیچکس منو اونجوری نمی پذیره ،
پس من ارزشمند نیستم دیگه
💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠 یکی میگه وقتی اوضاع زندگیمو،زنمو،پولم رو با دیگران مقایسه میکنم همیشه فکر میکنم اونا از من بهترن پس من ارزشمند نیستم
💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
یکی دیگه میگه من باید بهترین، موفق ترین، زیبا ترین، خوشتیپ ترین باشم وگرنه خوب نیستم 💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
اینا و مثال های دیگه همه مضامین طرحواره ی نقصه ، دنبال دلیل گشتن برای خوب نبودن
اول از همه همین که الان هستیم با همین وزن، قیافه، خانواده، تحصیلات و… همین الان برای من پذیرفتی است ممکنه بخوام بهترش کنم اما وقتی ما میگیم من باید عالی باشم تا از خودم خوشم بیاد اون روز هیچوقت نمیرسه،
پذیرش یعنی داشته هاتون رو بنویسید ،
من همین ها رو دوست دارم ،پذیرفتم
خصوصیات اخلاقی،
داشته ها ،
موقعیت ذکر شود (نکته ی قابل ذکر اینه که لطفا تحریف نکنید ، اعتماد به نفس کاذب یعنی تحریف در شناخت خودتون ) واقعی باشید :
مثال:من چاقم ، می پذیرمش من همینجوری خودمو دوس دارم،شاید روزی بهتر شه اما الان هست،،،،
💠💠💠💠💠💠💠💠💠
بعد ازون بنویسید من ارزش مندم چون انسانم ، اینا توانمندی های منه ،اینام نقص هام اما کلیت اون برام ارزشمنده
💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
۲ اینکه فقط و فقط نظر شماست که مهمه احساس ارزشمندی چیزی نیست که دیگران درمورد شما فکر میکنند
اون چیزیه که شما حس میکنید،
اگه کسی که فکر کند شما زشت هستید خب این نظر ایشونه (همیشه انسان های تضعیف گر اعتماد به نفس وجود دارند کسانی که زخم هاشون رو به شکل تحقیر دیگران فریاد میزنند )
این هیچ ربطی به شخصیت شما نداره 💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
دلیل احساس بد بودن ذهنیت والد تنبه گره، یعنی اگه در کودکی مرتبا به من گفتن اینجور باش اونجور باش
همون حس بده که یه هو میاد و احساس بی ارزشی میاره ،(من خرابکاری کردم، اون کار خوب نبود)و… برای اروم کردنش باید ما ذهنیت والد نوازشگر بسازیم؛(صدایی که میگه اره کارت خوب نبود تو هم مثل همه کامل نیستی، بیا ازش یاد بگیریم، )
صدایی که ارام کننده است و کودک درون شما رو اروم میکنه برای ساختن صدای مهربون اول باید کارتش رو بنویسد:
مثال:من ارزشمندم گاهی فکر میکنم که بدم وقتایی که….میدونم این یه فکر اغراق امیزه و از صدای مادرم تو ذهن من میاد پس من ارزشمندم ….این کارت رو هر روز بخونید
💠💠💠💠💠💠💠💠
دلایل تائید و رد خوب نبودن خودتون رو بنویسید؟ چی باعث شده همچین فکری بیاد؟
مثال:من زشتم،خب چند درصد راسته؟ ۳۰ درصد؟۷۰ درصد؟
راه کار دیگه مهربونی با خودمونه:
مثال زیر رو نگاه کنید:
زری میگه من تو زندگی احساس پوچی میکنم و بی کفایتی تو بررسی ها
و ریشه ها برمیگرده به اینکه زری میگه من نمی تونم توی کارهای خونه مثل خانواده همسرم باشم
خب نمی تونی؟ فدا سرت،
این جمله رو خوب یاد بگیریم
فدا سرت
مهربونی با خود یعنی توقع زیاد از خودتون نداشته باشید،
نه شما کامل ترین و بهترین و زیبا ترین میشید نه این شایعه حقیقت داره
(این به معنی بی تفاوتی نسبت به همه چیز نیست این به معنای استفاده از زبان مهربان برای تغییر در خودمونه )
مثال دیگه:نوجوونی که اضطراب اجتماعی داشت میگفت من خرابکارم خرابکار یعنی چی؟ بلد نیستم مودبانه صحبت کنم اخه کدوم ادمی تا حالا خرابکاری نکرده؟ اگه هست بیاد بگه جایزه بگیره همه ی ما عصبانی میشیم، خرابکاری میکنیم، مسخره میشیم دونستن اینکه گاهی باید به اینا خندید
قانون دروغیه همیشه خوب بودن باعث خودسرزنشگریه که مهم ترین ابزار تضعیف خودمونه
عزت نفس یعنی بدونیم ما کامل نیستیم ، و این حتی گاهی خنده داره😁
تراژدیه چپه کردن برنج وسط مهمونی،
خراب کردن غذا جلو مادر شوهر
زمین خوردن وسط دانشگاه
و حتی بدترین ها میتونه قصه های خنده داری باشه نه فاجعه بار😁😁😁 اگه به داستان زری برگردیم اون مرتبا خودش رو به خاطر خرابکاری ها و ناکاملی ها سرزنش میکرد،امروز غذام بد شد، امروز اون حرفو نباید میزدم، و…. پس باید یاد بگیریم خودمونو ببخشیم، حتی گاهی به خودمون بخندیم ( برگرفته از کتاب عزت نفس متیو مک کی مهارت شفقت به خود) 💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
بعد ازون برنامه ی هدف مند برای زندگیه: یکی از مهم ترین ریشه های احساس ارزشمندی اینه که من مفیدم،
چی میخوام تو زندگی…؟؟؟
چه جوری میتونم بهشون برسم؟؟؟
برنامه ریزی و کم کم عمل کردن به اون
متوجه باشید نوشتم کم کم ،یعنی الان قرار نیست یک شبه پیش بیاد مهم اینه کم کم انجام شه
💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
بحث ناراحت کننده و واقعی اینه که حس پوچی ای که در انسان ها از احساس بی ارزشی میاد وقتی تو کودکی کاشته شده ما باید برای بهتر کردنش مرتب تمرین کنیم یه روز یه بار فایده نداره دوباره ذهنیت والد سرزنشگر برای شما بالا میاد این یه تمرین همیشگیه، که ما باید مهارت خودمونو براش بالا ببریم یعنی دونستن و افتخار به خوبی هامون:
پذیرش بدی هامون،
حس ارزش فرای خوب و بد کردن خودمون 💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
انسانی که خودشو پذیرفته نسبت به نظر دیگران نسبت به خودش اونقدر ها حساس نیست،
نسبت به ترک شدن ها دیگه اونقد حساس نیست
نسبت به سنش اونقد حساس نیست
نسبت به اون چیزی که اونجور که باید پیش نرفت اونقد حساس نیست
و…….


ac-image-2m1559236476jH-1-1200x800.jpeg
فروردین ۲, ۱۳۹۹

درمان مشکلات جنسی با سکس تراپی

درمان مشکلات جنسی زوجین و ایجاد رضایت جنسی با سکس تراپی

ازدواج به عنوان سنگ بنای اولیه تشکیل خانواده از اهمیت بالایی برخوردار است. یک ازدواج موفق و داشتن رضایت در زندگی زناشویی از عوامل مهم در بهداشت روانی جامعه محسوب می‌شود. در مقابل چنانچه زندگی مشترک شرایط مساعدی را برای ارضای نیازهای زوجین ایجاد نکند، نه تنها بهداشت روانی محقق نمی‌شود بلکه اثرات منفی بسیاری به دنبال دارد.

رضایت جنسی از عوامل اصلی رضایت از رابطه و یکی از شاخص های مهم ازدواج موفق، بقا و سلامت خانواده است. سکس تراپی یکی از ابزارهایی است که می‌تواند رضایت جنسی زوجین را افزایش دهد.

سکس تراپی چیست؟

سکس تراپی  نوعی روان درمانی است که مسائل مربوط به سلامت روان و یا نگرانی های عاطفی در مورد عملکرد و تمایلات جنسی را مورد بررسی قرار می دهد. این مسائل به طور معمول با کمک یک متخصص آموزش دیده بررسی می شوند

رضایت جنسی چیست؟

رضایت جنسی به احساس خوشایند فرد از نوع روابط جنسی گفته می‌شود. پژوهش ها نشان داده که رضایت جنسی برای یک رابطه صمیمی، حیاتی است؛ تا جاییکه آنرا عامل شکست یا موفقیت رابطۀ زوجین می‌دانند

اثرات عدم رضایت جنسی بر زندگی فرد چیست؟.

نارضایتی از رابطه جنسی می‌تواند به مشکلات عمیق در روابط زوجین، ایجاد تنفر، دلخوری، حسادت، رقابت، حس انتقام گیری، تحقیر، نبود اعتماد به نفس و مانند آن منجر شود. این مسائل به واسطه تنش ها و اختلافات، تقویت شده یا در قالب آنها بروز می‌کند و به تدریج شکاف بین همسران را عمیق تر می‌سازد (ترودل، 2002). همچنین براساس پژوهش های انجام شده محققان بر این باورند که نگرش‌ها، ترس‌ها یا خاطرات افراد، از عوامل زیربنایی مشکلات جنسی است. افرادی که مشکلات جنسی دارند، معمولاً اعتماد به نفس پایینی داشته، مضطرب و نگران تر هستند (وزیری و همکاران، 1386).

طبق گزارش‌هایی که روانشناسان و مشاوران حوزه خانواده مطرح می‌کنند، بسیاری از مشکلاتی که زوجین را به کلینیک های مشاوره می‌کشاند، مشکلات جنسی است. حتی ممکن است در مواردی شکایت آنها از مسائل دیگری باشد و از ریشه مشکلات خود غافل باشند.  طلاق عوامل مختلفی دارد؛ اما براساس گزارش های فعالین این حوزه یکی از مشکلات عمده در بین افراد متقاضی طلاق، عدم رضایت کافی از روابط جنسی است. این امر می‌تواند لزوم استفاده از خدمات مشاوره جنسی را روشن تر سازد.

با توجه به آنچه گفته شد آموزش مهارت های جنسی می‌تواند موجب افزایش رضایت جنسی، بهبود روابط زناشویی و در بسیاری از مواقع مانع روابط فرازناشویی و طلاق شود.

سکس تراپی به کمک چه کسانی می‌آید؟

شاید تصور بسیاری از افراد این باشد که سکس تراپی فقط محدود به افرادی که دچار مشکلات جنسی می‌شوند.

این در حالی است که تمام افراد جامعه می‌توانند برای آموزش جنسی، یادگیری روش های افزایش لذت از زندگی جنسی و عمیق تر شدن رابطه خود به سکس تراپیست مراجعه کنند.

یک رابطه جنسی خوب علاوه بر این موارد، برای سلامتی، افزایش طول عمر، پایین آوردن احتمال سرطان نیز می‌تواند مفید باشد.

چه افرادی نیاز بیشتری به سکس تراپی دارند؟

افرادی که به نوعی از مشکلات زیر رنج می‌برند، به سکس تراپی نیازمندتر هستند

1-افرادی که مقاربت جنسی دردناک دارند

2-افرادی که در رسیدن به ارگاسم ناتوانند

3-کسانی که با کمبود میل جنسی مواجه هستند یا صمیمت در ارتباط زناشویی آنها از میان رفته است

4-افرادی که دچار زودانزالی، دیر انزالی یا عدم نعوظ هستند.

5-افرادی که از هویت جنسی خود اطمینان نداشته باشند و یا دچار انحرافات جنسی باشند.

گاهی اوقات ممکن است بسیاری از افراد از اینکه مستقیماً مشکلات جنسی خود را بیان کنند، احساس شرم داشته باشند. همین موضوع باعث می‌شود مشکلات خود را در قالب اضطراب، افسردگی ، مشکلات خواب و غیره بیان کنند. این افراد نیز با مراجعه به مراکز سلامت روان و کمک متخصصین می‌توانند از ریشه مشکلات خود آگاه شوند و برای درمان آن اقدام کنند.

ذکر این نکته خالی از اهمیت نیست که خیلی از زوجین ممکن است در دوره هایی از زندگی خود دچار یک یا برخی از مشکلات فوق شوند، اما باید توجه داشت که بسیاری از مشکلات جنسی ریشه روان‌شناختی و روانشناسی دارد  سکس تراپی می‌تواند به خوبی به کمک آنها بیاید.

چه زمانی به سکس تراپیست مراجعه کنیم؟

ممکن است برخی افراد، اولین راه درمان مشکلات جنسی خود را دارو بدانند.

این در حالی است که بسیاری از مشکلات جنسی ریشه روان‌شناختی دارند. مصرف دارو علاوه بر عوارضی که دارد، ریشه مشکل را برطرف نمی‌کند. مشکل جنسی فرد تنها در زمانی که دارو را مصرف می‌کند، کنار می‌رود اما مشکل به قوت خود باقی می‌ماند و بلافاصله پس از قطع مصرف دارو، بازمی‌گردد.

بنابراین در قدم اول بهتر است به سکس تراپیستی مراجعه شود که متخصص در بهداشت روان باشد و آموزش‌های لازم در حوزه مشاوره  جنسی را سپری کرده باشد. مهارت کامل در مشاوره و روان درمانی نکتۀ حائز اهمیتی در روند سکس تراپی به شمار می‌رود.

از آنجایی که بسیاری از مشکلات جنسی ریشه در روابط اجتماعی و مشکلات شخصیتی افراد دارد، تنها یک روانشناس و روان‌درمانگر قادر به شناسایی و ارزیابی مشکلات فردی، اجتماعی و شخصیتی بیمار است و می‌تواند در حل آنها به وی کمک کند.

از طرفی سکس تراپیست می‌بایست به فیزیولوژی بدن و آناتومی ارگان های جنسی و عملکرد آنها احاطه کامل داشته باشد و بتواند اختلالات روانی و بدنی را از هم تمیز داده و در رفع آنها به بیمار توصیه‌های لازم را ارائه دهد.

البته این نکته را نباید فراموش کرد که در موارد معدودی هم ممکن است مشکلات جنسی ریشه روان‌شناختی نداشته و مستقیماً فیزیولوژیکی باشد؛ در این صورت با تشخیص روانشناس می‌توان به پزشک متخصص در حوزه اورولوژی مراجعه کرد

ودر آخر

در آخر لازم به ذکر است که در حوزه سلامت، پیشگیری همیشه قبل از درمان و ارجح بر آن توصیه می‌شود. از آنجایی که بسیاری از مشکلات جنسی ناشی از عدم هماهنگی بین زن و مردی است که در آستانه ازدواج قرار دارند؛ بنابراین می‌توان گفت نقش مشاوره دوران عقد، در کاهش مشکلات می‌تواند بسیار مهم باشد.

مشاوره جنسی در دوران عقد می‌تواند برای زوج‌های جوان بسیار مفید باشد و در پیشگیری از بسیاری از مشکلاتی که منجر به کج کاری رابطه جنسی می‌شود، مؤثر باشد. همچنین سطح کیفی رابطه زناشویی زوجین را ارتقا دهد.

با توجه به اهمیت زندگی جنسی سالم و رضایت بخش، چه خوب است تا برای پیشگیری قبل از درمان، تداوم در ازدواج و رفع مشکلات احتمالی در ادامه مسیر، پیش از به وجود آمدن مشکل با مشاورین  وسکس تراپیست  کلینیک  مراجعه  و فرآیند مشاوره را به صورت حضوری و یا تلفنی آغاز کنید


5d5fa1191220c_2019-08-23_12-47.jpeg
فروردین ۲, ۱۳۹۹

شرایط استرس زا

چند نکته مهم  جهت عبور از شرایط استرس زای کنونی

در این شرایط پراسترس  سعی کنیم تصمیمات مهم زندگی (شغل.ازدواج.طلاق و…)را نگیریم.
–    سعی کنیم ساعاتی را به‌ دور از فضای مجازی باشیم و اخبار رو از منابع معتبر پیگیری کنیم.
–    لبخند زدن و روحیه بخشیدن به دیگران را سرلوحه کارهای خود قرار دهیم.
–    کارهایی را که باعث آرامشمان می‌شود را بیشتر انجام دهیم (اگر این کارها به‌ صورت فعالیت‌های مشترک در خانه باشد خیلی ‌بهتره)
–    در این شرایط استفاده از تنفس عمیق فراموش نشود. دقت داشته باشید که منظور از تنفس عمیق تنفس عمیق شکمی هست درواقع دم عمیقی که ۳-۴ ثانیه طول می‌دهیم از مسیر بینی و در اثر دم شکم جلو می‌آید و ۲ثانیه حبس نفس می‌کنیم و بازدم از مسیر دهان خواهد بود.
–    خواب خوب داشته باشیم.
–    روی اخبار مثبت تأکید کنیم و در مورد مسأله پیش رواقع بین و مثبت گرا باشیم.
لازم به توضیح است درصورتی‌که به دلیل شرایط فعلی مدیریت استرس و اضطراب برایتان میسر نبود و احساس ناتوانی در مقابل آن را داشتید مشورت گرفتن از متخصصین روان‌پزشک و روان شناسان برایتان توصیه می‌شود که برای اینکار از طریق شماره(09105911004) یا کد دستوری #14014*1*6655*میتوانید با مشاوران کلینیک آتیه در ارتباط باشید به امید روزگار خوب وخوش برای شما

جواد کاربخش روانشناس بالینی


magazine-ba19d64d99cede25b6b1ca8b8c35f9a0-50742560.jpg
اسفند ۲۰, ۱۳۹۸

تغییر الگوی هشدار رسانه ها

نوع هشدار دادن رسانه ها به جامعه درخصوص ویروس کرونا باید از الگوی دردسر ساز به مدل کار ساز تغییر کند.

محمد صالح محسنی استاد دانشگاه و کارشناس ارشد روانشناسی بالینی با بیان این مطلب اظهار داشت: درحال حاضر نوع هشدار و اطلاع رسانی در خصوص ویروس کرونا شکل دردسر ساز دارد به طوری که نمی توان میزان استرس، نگرانی و فشار روانی این پدیده را در جامعه انکار کرد و این درحالی است که این میزان تنش و اضطراب روز به روز افزایش می یابد و هر اطلاعاتی شکل نگرانی درسر ساز به خود می گیرد.

وی تصریح کرد: هم اکنون برخی از افراد جامعه روند زندگی خود را متوقف کرده اند و هر لحظه آخرین اخبار واقعی و حتی شایعات را در فضای مجازی دنبال می کنند که البته همین امر باعث شده هیچ اقدام و عملی نداشته باشند و پیوسته به ابتلا به کرونا خود و خانواده فکر کنند و حتی خود و یا عزیزانش را در شرایط مرگ ناشی از این ویروس تصور کنند موضوعی که در علم روانشناسی به آن نگرانی دردسر ساز می گویند.

وی ادامه داد: البته برخی از کارشناسان و صاحب نظران نیز تلاش می کنند با عباراتی نظیر “نگران نباشید” و “موضوع خاصی نیست” به قولی سطح اضطراب عمومی را کاهش دهند ولی به جای انکار و یا کوچک شمردن کرونا،  باید الگوی نگرانی را به سمت نگرانی های کارساز تغییر داد یعنی به جای القاء افکار منفی و یا انکار واقعیت، جامعه را مجاب کرد تا در این کارزار  دست به اقدام و عمل زده و فعالیت های پیشگیرانه و تغییر سبک زندگی را جدی بگیرد.

این استاد دانشگاه اضافه کرد: برخلاف تصور بسیاری، نگرانی و بدبینی نه تنها چیز بدی نیست بلکه اندازه آن برای دوام و بقای زندگی لازم است، درواقع این خوشبینی مطلق است که باید از آن ترسید!

دکتر صالحی گفت: نگرانی های کارساز از ویژگی‌های مهم ذهنی انسان است که از بدو تاریخ و هوشمند شدن ذهن آدمی، در آن شکل گرفته و تاثیری شگرف و مهم در تداوم نسل بشر، پیش‌بینی خطرات و البته ارتقای دانش و آگاهی انسان نسبت به تهدیدات محیطی داشته و ما را وادار ساخته از مسیر تجربه‌اندوزی، علم آموزی و ارتقای مهارت‌ها و قابلیت‌های خود، به تدریج محیط و شرایط امن‌تر را برای خود بسازد.

این روانشناس ابراز کرد: یک انسان اولیه، وقتی متوجه می‌شد که یک بوته یا گیاه در حال حرکت کردن است این واقعیت محیطی را انکار نمی کرد، چون دریافته بود که این بی‌اعتنایی و عدم توجه به جزئیات و نشانه‌های خطر، ممکن است جان او را تهدید کند. چه بسا پشت بوته‌ای که در حال تکان خوردن بود، حیوانی درنده و گرسنه انتظار او را می‌کشید، به همین دلیل ذهن انسان در طول هزاران سال تکامل دریافت که باید به نگرانی های خود اهمیت دهد.

این استاد دانشگاه افزود: اگر نگرانی کارساز شکل آمادگی برای دیدن خطرات، کمبودها و مشکلات را نداشت و ذهن ما به صورت جدی از طرق مختلف مثل ایجاد حس ترس، نگرانی و هراس، وادارمان نمی‌کرد که نشانه‌های خطر را جدی بگیریم، بی شک بشر به امنیتی که امروز در تمدن‌های مدرن وجود دارد دست نمی‌یافت.

وی ابراز کرد: ویژگی دیگر نگرانی کار ساز آن است که به سرعت هیجان، لذت و رضایت ما از یک پدیده یا شرایط جدید و مطلوب را کاهش می‌دهد و ما را وادار می‌کند که برای بهبود آن (یا شرایط خود) و پیشرفت تلاش کنیم و این مولفه های بالینی ذهن بشر است که در شرایط کنونی که ویروس کرونا دنیا را در معرض تهدید جهانی برده می تواند به اشکال روانشناسانه کمک کند.

محمد صالح محسنی خاطر نشان کرد: متاسفانه ٨۰ درصد از نگرانی های ما در زندگی دردسرساز است و همین موضوع باعث می شود به دنبال اطلاعات مخرب درباره موضوع نگرانی برویم ولی اگر نگرانی ما کارساز باشد اطلاعاتی را که جمع آوری می کنیم نه تنها مخرب نیست بلکه کمک می کند بحران را به راحتی پشت سر بگذاریم.


61580991.jpg
اسفند ۱۴, ۱۳۹۸

نگرانی و کرونا

این روزا زیاد این کلمه رو می شنویم که نگرانم، دلشوره دارم و اصطلاحاتی از این دست اما نگرانی واقعا چیست و با ما چکار می کند؟
تعریف نگرانی سخته ولی هر فکری که این سه خصوصیت را داشته باشد می توان تحت عنوان نگرانی تعریف کرد.
1- آینده مداری: یعنی فکر در مورد آینده و اینکه چه اتفاقاتی پیش خواهد آمد. این روزها برای همه ما اتفاق افتاده که ساعت ها به این فکر کردیم اگر کرونا بگیریم چه اتفاقی می افته؟ اگر بچه هام کرونا بگبرین چی؟ آیا خوب میشیم یا نه؟ و …
2- فاجعه سازی: دومین خصوصیت نگرانی به فاجعه تبدیل کردن یک فکر است. مثل اینکه من اگر کرونا بگیرم صد در صد می میرم. اگر یکی از خانواده ما کرونا بگیرن بدبخت میشیم و هممون بیمار میشیم؟ و …
3-افکار کلامی: نگرانی نشخوار مداوم یک سری فکر است که ما به صورت کلامی به خودمان می گوییم بیاید به این سوال جواب دهیم؟ شما اگر بخواهید یک معلم خصوصی برای فرزندتان انتخاب کنید چه کسی را انتخاب می کنید؟ حتما معلم که با سواد باشد، قدرت انتقال مطلب را داشته باشد و …اما معلم خصوصی شما در زندگی خودتان کیست؟؟ آیا معلم خصوصی ما همان جملاتی نیستند که از صبح تا شب با خودمان مرور می کنیم.
قصدم از این مثال این بود که به این پی ببرید چقد افکار ما در زندگی روزمره ما تاثیر گذار هستند.
پس نگرانی یعنی زیاد حرف زدن ما با خودمان درباره وقایع منفی که می ترسیم در آینده رخ دهند.
قطعا با این تعریف یک سری نگرانی ها کمک کننده هستند و یک سری نگرانی ها درد سر ساز، نگرانی های کارساز به ما کمک می کنند که به یک اقدام دست بزنیم به عنوان مثال من نگران سلامت خانواده ام هستم و سطوح را خوب گند زدایی می کنم اما نگرانی دردسر ساز دست و پای ما را می بندد و ما ساعت ها در مورد یک اتفاق فکر می کنیم اما هیچ کاری برایش انجام نمی دهیم. و اینکه نگرانی دردسر ساز بر چیزهایی که بعید است اتفاق بیفتند تمرکز می کند مثل اینکه آمارها نشان می دهد کودکان کرونا نمی گیرند یا اگر بگیرند به شدت بزرگسالان نیست ولی من ساعت ها بابت اینکه فرزندانم کرونا بگیرند نگرانم و غصه می خورم.
نگرانی باعث یک سری رفتارهای آسیب رسان در ما میشود از جمله
1- وارسی و تکرار کردن زیاد مثل اینکه از صب تا شب چندین بار سطوح رو گند زدایی کنم حتی اگر هیچ کدام از چیزهایی که نیاز به گند زدایی است اتفاق نیفتاده باشند و مداوم بررسی کنم که آیا مثلا کلید پریزها تمیز هستند یا نه
2-آماده سازی افراطی: مثل تمیز کردن های افرطی وسایلی که خرید کردیم و به خانه آوردیم. یا شستن افراطی دستانمان.
3- وجدان گرایی افراطی: اینکه سخت مراقبیم که اتفاق بدی برای کسی نیفتد. اگر کسی مریض بشه مقصرش منم. من باید تمام خونه و خریدها رو ضدعفونی کنم. باید ماشین همسرم را ضد عفونی کنم و …
4- اطمینان طلبی: اینکه آیا کاملا تمیز شده و دایم از بقیه پرسیدن که آیا به نظرتون الان دستام تمیزه و ..
و همه این ها علایم نگرانی دردسر ساز هستند.
همون طوری که متوجه شدین نگرانی دردسر ساز خیلی آسیب زنه و به جای اینکه به ما کمک کنه سلامت بمونیم خودش سلامتی ما رو به خطر می اندازه.
تا حالا یک سگ شما رو دنبال کرده؟؟ اگر وقتی یه سگ پشت سرتونه شما بدویین چه اتفاقی میوفته؟؟ اون تندتر دنبالتون می کنه؟ اگر نگرانی ها همون سگ باشن وقتی شما طبق اونا عمل می کنین چه اتفاقی میوفته؟ درسته اونا بیشتر و بزرگتر میشن و شما هر روز ناتوان تر.
اینو می دونین که ما روزی 4000 تا فکر از سرمون رد میشه (که حتما بینشون اتفاقات بد مثل مرگ همسر، مادر و … هم هستند) حالا ما اگر بخوایم به این 4000 تا فکرمون فکر کنیم و براشون نگران بشیم چه اتفاقی برامون میوفته؟؟
اما چکار میشه کرد؟ بزارین ذهنتون مثل یه آسمون باشه اینجوری که از صب تا شب شاید 1000 تا هواپیما ملیون ها پرنده و ابر و … تو آسمون میان و میرن ولی آسمون به هیچ کدوم اونا گیر نمیده که از کجا اومدی کجا میری؟ واسه چی اومدی و .. آسمون فقط اونا را نگاه می کنه و اونا رد میشن حالا بیاین یه لحظه همه فکرامون رو نگاه کنیم بزارین بیان و برن عین یه خیابون که ماشینا ازش رد میشن بیاین به فکرایی که خصوصیت نگرانی رو دارن نگاه کنیم و بهشون گیر ندیم چه اتفاقی میوفته؟؟
همین الان میشه یه قند بردارین اونو نگاهش کنین. به رنگش، به نوری که بهش می خوره، بوش کنین، قشنگ اونو تو دستتون بچرخونین و لمسش کنین، قند رو کامل تو دستتون بچرخونین و ببینینش، حالا قند رو بزارین دهنتون، مزه اش رو احساس کنین، با کدوم قسمت دهنتون در ارتباطه، با کجای دهنتون شیرینیشو احساس می کنین، تو دهنتون الان چه اتفاقی داره میوفته؟ زبونتون چه حسی داره؟ به آب شدن قند توجه کنید؟ به بزاقتون که الان زیاد شده اجازه بدین کم کم قند تو دهنتون آب شه همین جوری توجه کند که قند چه جوری اب میشه و از دهنتون به سمت حلقتون میره و بزارین تا خود قند کم کم تموم شه. چه اتفاقی افتاد تا حالا اینجوری قند خورده بودین؟ آیا وقتی داشتین قند می خوردین حواستون به جز قند به چیز دیگه ای بود؟ آیا این بین نگران بودین؟
چقد اتفاق تو زندگیمون میوفته که مثل قند نیاز به مزه مزه کردن دارن ولی سطحی ازش می گذریم. (این روزا کرونا خیلی از این اتفاقات کوچیک رو از ما گرفته شاید وقتی دوباره خواستیم تجربشون کنیم یاد بگیریم مزه مزه شون کنیم؟ نه؟ موافقین؟
امتحان کنید و نتیجه رو بگین.
راضیه ایراندوست دکتری روانشناسی






سوالی دارید

اکنون با ما تماس بگیرید


شماره های تماس:

09395491004
09105911004
03432487417



دنبال کنید

شبکه های مجازی

با ما در شبکه های مجازی همراه باشید.



طراحی و اجرا توسط راور گرافیک

راورگرافیک